{"id":135683,"date":"2026-07-28T14:02:44","date_gmt":"2026-07-28T12:02:44","guid":{"rendered":"https:\/\/www.bergfreunde.de\/blog\/beklimming-van-de-mont-blanc\/"},"modified":"2026-07-28T14:13:32","modified_gmt":"2026-07-28T12:13:32","slug":"beklimming-van-de-mont-blanc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bergfreunde.nl\/blog\/beklimming-van-de-mont-blanc\/","title":{"rendered":"Beklimming van de Mont Blanc: een overzicht van de vier standaardroutes"},"content":{"rendered":"\n

De Mont Blanc is 4805 meter<\/strong> hoog. Het is de hoogste berg van de Alpen en tevens de hoogste berg van Frankrijk<\/strong>. Vaak wordt de Mont Blanc ook genoemd als het hoogste punt van Europa. Of dat klopt, hangt ervan af waar je de grens tussen Europa en Azi\u00eb trekt, want de Elbroes is met zijn 5.642 meter hoger. Wat in ieder geval vaststaat: de Mont Blanc is veruit de hoogste berg van de Alpen.<\/p>\n\n\n\n

De eerste succesvolle beklimming van de Mont Blanc vond plaats op 7 augustus 1786 door Jacques Balmat en Michel Paccard. Beide klimmers kwamen uit Chamonix en werden gemotiveerd door een flinke beloning die natuuronderzoeker Horace B\u00e9n\u00e9dict de Saussure had uitgeloofd. Als je vandaag de dag op de Mont Blanc onderweg bent, vraag je je ongetwijfeld af hoe zij deze tocht met de uitrusting van toen hebben kunnen volbrengen.<\/p>\n\n\n\n

Sinds die historische eerste beklimming zijn zo’n tweehonderdvijftig jaar verstreken. Inmiddels zijn alle graten, wanden en couloirs beklommen en proberen elk jaar duizenden bergsporters de hoogste top van de Alpen te bereiken. De meesten kiezen daarbij voor een van de bekende standaardroutes.<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

De vier standaardroutes op de Mont Blanc<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Wil je zelf de Mont Blanc beklimmen, dan heb je meerdere routes om uit te kiezen<\/strong>. Deze routes verschillen sterk qua karakter, moeilijkheidsgraad en objectieve risico’s. Hieronder vind je een overzicht van de vier klassieke standaardroutes:<\/p>\n\n\n\n

<\/div>\n\n\n\n

1. via Grandes Mulets<\/strong> naar de Mont Blanc<\/h3>\n\n\n

Een route die vooral in de winter populair is en in de zomer minder wordt aanbevolen<\/p>\n<\/blockquote>

Christof Schellhammer \u2014 meer dan 30 jaar berg- en skigids<\/p><\/div><\/section>\n\n\n

De route van de eerste beklimmers loopt over de Bossongletsjer<\/strong>, de Grandes Mulets<\/strong>, het Grand Plateau<\/strong> en uiteindelijk over de Bossongrat<\/strong> naar de top. Vandaag staat op het rotsachtige eilandje van de Grandes Mulets, midden in de gletsjer, de gelijknamige berghut <\/a>van ruim 3.000 meter hoog. Deze beklimming is niet pas sinds het smelten van de gletsjers gevaarlijk (nog in de jaren tachtig reikte de Bossongletsjer tot in het dal van Chamonix); de klim is objectief gezien al gevaarlijk. Enorme ijsblokken hangen als een zwaard van Damocles boven de route. Die ijsmassa’s kunnen op elk moment afbreken doordat de gletsjer voortdurend beweegt. Ondanks de objectieve gevaren blijft deze klim nog steeds de meest gebruikte skiroute. Dan heb je tenminste het voordeel dat je bij de afdaling de gevaarlijke zone snel kunt verlaten.<\/p>\n\n\n\n

Hoogteverschillen:<\/strong><\/p>\n\n\n\n