{"id":107872,"date":"2024-01-29T13:46:29","date_gmt":"2024-01-29T12:46:29","guid":{"rendered":"https:\/\/www.bergfreunde.de\/blog\/wat-is-skyrunning\/"},"modified":"2024-01-29T13:46:47","modified_gmt":"2024-01-29T12:46:47","slug":"wat-is-skyrunning","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.bergfreunde.nl\/blog\/wat-is-skyrunning\/","title":{"rendered":"Skyrunning – Rennen op wolken?"},"content":{"rendered":"\n

Het is zes uur ’s ochtends in Val Masino in het Italiaanse deel van de Bernina-groep, om precies te zijn in het zuidelijke Bergell-gebergte. Het is ijskoud en de groep wacht gespannen op het startschot voor de ‘Trofeo Kima’. De Spanjaard Kilian Jornet, onbetwist een van de legendes van de skyrunning sport, is ook aangekomen bij het startgebied. Maar in tegenstelling tot de meeste alpinisten willen wij niet de Piz Badile beklimmen of een van de vele rotsblokken waar de vallei tegenwoordig beroemd om is.<\/p>\n\n

Ik en vele andere gekken willen vandaag de ‘Sentiero Roma’ trotseren. Dit is een hoogalpien pad met zeven spectaculaire passen op hoogtes tot bijna 3.000 meter. De route volgt zelden wandelpaden. Het terrein bestaat meestal uit ruige steenslagvelden, gletsjermorenen met oude sneeuwvelden en uitdagende klimpassages die slechts gedeeltelijk zijn beveiligd met kettingen en touwen. Overigens hebben we maar maximaal elf uur om de 50 kilometer met 4.200 hoogtemeters af te leggen, die wandelaars meestal in vijf dagen afleggen.<\/p>\n

\n
\"Anders<\/a>
In plaats van rennen op wolken is skyrunning de alpine en vooral technisch veeleisende vorm van trailrunning.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n

Hoewel de naam misschien anders doet vermoeden, is skyrunning geen rennen op wolken. Het is eerder een alpine en – vooral – technisch uitdagende vorm van trailrunning. Maar wat is precies het verschil met hardlopen op wandelpaden? Wanneer ben ik een skyrunner?<\/p>\n\n

Van alpenherder tot moderne atleet: de geschiedenis van skyrunning<\/strong><\/h2>\n\n

Het is eigenlijk niets nieuws<\/strong> dat mensen zich snel verplaatsen in alpine terrein. Vroeger was de reden eerder het hoeden van dieren op een bergweide, het oogsten van hooi of smokkelen, maar tegenwoordig gaat het meer om sportieve activiteiten op een berg.<\/p>\n\n

Het idee dat je voor je plezier bergen op en af rent was voor eerdere generaties ondenkbaar door de barre leefomstandigheden in het gebergte. Zoals \u00e9\u00e9n van de pioniers van de sport, de Italiaan Bruno Brunod uit de Aostavallei, het zo goed verwoordde: \u201eMijn voorouders waren al skyrunners<\/strong>, mijn opa is de bergen overgestoken om naar zijn werk te gaan. Wij doen het tegenwoordig iets sneller, maar eigenlijk is het hetzelfde als het altijd al is geweest. De skyrunner heeft altijd bestaan\u201d.<\/p>\n

\n
\"Flo<\/a>
Flo bij de Trofeo Kima 2018.<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n

Wedstrijden in de bergen<\/strong> zijn zeker ook geen nieuwe uitvinding. De beroemde Ben Nevis Race in Schotland bestaat bijvoorbeeld al sinds 1895. Ook in de Alpen waren er begin jaren 90 ‘hardloopwedstrijden’ op de Mont Blanc en in het Monte Rosa massief.<\/p>\n\n

Als uitvinder van het moderne skyrunning richtte de Italiaanse bergbeklimmer Marino Giacometti<\/strong> in 1995 de International Skyrunning Federation<\/strong> op. De vereniging organiseert de offici\u00eble skyrunningevenementen, die moeten voldoen aan de eisen voor het parcours.<\/p>\n\n

Het parcours moet zich in alpine terrein boven de 2.000 meter<\/strong> bevinden, mag geen klimsecties bevatten die moeilijker zijn dan II grade (UIAA-schaal)<\/strong> en er moeten steile passages<\/strong> van minstens 30 procent zijn. In sommige gevallen moeten er ook gletsjers en oude sneeuwvelden<\/strong> overwonnen worden. Deze vorm van hardlopen is dus heel anders dan berglopen en moderne ultratrails. Het is dan ook niet verwonderlijk dat veel succesvolle atleten eerder uit de bergsport komen dan uit het klassieke hardlopen op de weg.<\/p>\n\n